Ósmy. Do utraty siebie”
To manifest wszechogarniającej miłości, która graniczy z autodestrukcją. Poemat opisuje stan, w którym uczucie staje się tak intensywne, że zewnętrzny świat — miasta, imiona i sama rzeczywistość — traci sens i „tonie” w cieniu ukochanej osoby.
To manifest wszechogarniającej miłości, która graniczy z autodestrukcją. Poemat opisuje stan, w którym uczucie staje się tak intensywne, że zewnętrzny świat — miasta, imiona i sama rzeczywistość — traci sens i „tonie” w cieniu ukochanej osoby.