To jest antyczny lampion, którym posługiwano się w starożytności, w tym w czasach opisanych w scenach Jerozolimy w powieści *Mistrz i Małgorzata*. Taki lampion zwykle wykonywano z gliny lub brązu, napełniano olejem (najczęściej oliwą), a knot wkładano do dzióbka. Zapalano knot, a lampion płonął, emitując ciepłe, żółtawe światło. To właśnie takie „świąteczne światła” mogły oświetlać miasto i domy w tamtej epoce.