Nikita, dziękuję Ci za to. Za najbardziej nieprzewidywalne obrazy, za śmiech, za niespodzianki, za dialogy bohaterów miniatur, za najcieńsze odcienie sensów, za nasze dyskusje wokół i wokół, za wytrzymałość autora „tutaj tak i chciał, zostawiamy” (a redaktor wytrzymał, udowodnił i zaproponował opcje). I „może się zastąpić”. Szczególnie dziękuję - za przemianę myśli i takie odkrycia, które z pewnością staną się ulubionymi cytatami czytelników. W zasadzie nie jest to poszukiwanie błędów, jest to współczucie i dopuszczenie do świata autora. W świecie, gdzie idziesz z głową i nogami, nawet nie zauważając. Odczucia od czytania? Chłodny gorący napój z mieszanką północnego humoru i przypraw. Krutki !