Stworzyć wideo na TikTok do 3 minut za pomocą generacji AI

Tokeny są płatne

Robimy serię filmów.

Na początek robimy jeden film

Krótki opis: najpierw dwóch chłopaków nudzi się przy ławce i myśli, gdzie zdobyć pieniądze, potem podchodzi trzeci i proponuje, żeby poszli pracować jako dźwigacze w stylu bitwy RAP na bitach

Przykład wideo w załączniku. Referencje osób dostarczę. Utwór w załączniku

Trzeba poprawić postacie lub głosy w utworze, ponieważ jest odczucie niezgodności wiekowej

Trzeba również wspólnie dopracować, prompt pod utwór i ostatni kadr po utworze

Wszystko w formie szkiców dla zrozumienia ogólnej idei. Trzeba poprawić

Prompty dla kadrów

KADR 1

LOKALIZACJA:

Lato, mieszkalna ulica w Kijowie. Drewniana ławka pod dużym drzewem,

ciepłe popołudniowe światło przez liście. Cicha atmosfera ulicy —

odległe samochody, ptaki, lekki wiatr.

POSTACIE:

— LYOKHA: szczupły, chudy Słowianin, 20 lat, oliwkowa lniana koszula

rozpięta na białej koszulce, beżowe szorty chino, brązowe sandały

— DIMAS: krępy, szerokobojowy Słowianin, 20 lat, za duża szara

koszulka, czarne szorty sportowe, szare trampki

SCENA:

[00:00 — 00:09]

Lyokha siedzi na ławce, pochylony, przegląda i dotyka swojego telefonu.

Wyluzowany, nieprzejmujący się. Dimas stoi obok, przenosząc ciężar z nogi na nogę,

rozglądając się z nudnym, niespokojnym wyrazem twarzy, cicho wzdychając.

Dimas powoli zbliża się do Lyokhi. Bez ostrzeżenia, pstryka Lyokhę

w czoło — mocny, żartobliwy fofan.

Następnie natychmiast odwraca się i biegnie kilka kroków dalej, uśmiechając się.

TEMAT: wolne, naturalistyczne, odczucie ręcznej kamery, ciepłe letnie światło.

Format pionowy 9:16.

KADR 2

KONTYNUACJA SCENY — ta sama lokalizacja, te same postacie.

[00:09 — 00:36]

Lyokha nagle wstaje z ławki, biegnie w stronę Dimasa,

popycha go mocno obiema rękami w ramiona.

Dimas cofa się o krok, stabilizując się. Nie jest ranny — po prostu zaskoczony.

Krótka przerwa. Obaj stoją.

LYOKHA (lekko zirytowany, szczerze):

„Dimas, co jest.”

Dimas wzrusza ramionami, patrzy w bok, drapie się po tyle głowy.

DIMAS (wolno, szczerze, trochę zagubiony):

„Nie wiem...”

Dwusekundowa cisza. Patrzy w dół.

DIMAS (kontynuując):

„Trzeba jakoś działać, zarabiać kasę.”

Lyokha się relaksuje, lekko przechyla głowę.

LYOKHA (spokojnie, prosto):

„No trzeba. A jak?”

DIMAS (szczery wzrok bez emocji):

„Nie wiem.”

Martwa cisza. Obaj patrzą przed siebie. Nikt nie mówi.

TEMAT: bez muzyki, tylko dźwięki otoczenia. Niech cisza trwa 2-3 sekundy.

Ręczna kamera, blisko i naturalistycznie. Format pionowy 9:16.

KADR 3

KONTYNUACJA SCENY — ta sama lokalizacja, ta sama ławka.

NOWA POSTAĆ WCHODZI:

— ARTYOM: szczupły, atletyczny Słowianin, 20 lat, dopasowana biała koszulka,

ciemnoniebieskie szorty cargo, białe trampki, srebrny łańcuszek, cyfrowy zegarek

[00:36 — 00:50]

Artyom wchodzi w kadr z boku, pewnym siebie krokiem.

Patrzy na Lyokhę i Dimasa — obaj wciąż stoją w ciszy,

patrząc w pustkę. Artyom natychmiast wyczuwa atmosferę.

Staje, patrzy na nich obu, lekki uśmiech.

ARTYOM (swobodnie, bez zmartwień):

„Czemu smucicie się?”

Lyokha rzuca na niego spojrzenie. Krótka przerwa.

LYOKHA (płasko, bez emocji):

„Myślimy, gdzie wziąć kasę.”

Cisza. Nikt się nie rusza. Wszyscy trzej po prostu stoją.

Kamera trzyma na bezruchu przez 2 sekundy.

TEMAT: suchy, stonowany humor w dostawie. Brak reakcji —

po prostu niech cisza po słowach Lyokhi będzie ciężka.

Ręczna kamera, to samo ciepłe popołudniowe światło. Format pionowy 9:16.

KADR 4

TA SAM LOKALIZACJA — kamera zmienia pozycję.

[00:50 — 01:05]

Kąt kamery zmienia się: teraz nagrywa z TYŁU GŁOWY ARTYOMA,

ujęcie średnie — widzimy Lyokhę i Dimasa zwróconych do nas w kadrze.

Tył głowy i ramion Artyoma widoczny w pierwszym planie, rozmyty.

Lyokha i Dimas stoją nieruchomo, bez wyrazu, patrząc przed siebie.

Ich twarze noszą ciężar poprzedniej ciszy —

puste, zmęczone, naprawdę zagubione.

EFEKT POSTPRODUKCJI:

Dynamika białego konturu powoli rysuje się wokół OBU TWARZY

jednocześnie — jak podkreślenie klatki lub tag graficzny.

Linia czysto śledzi kontur każdej twarzy,

następnie zatrzymuje się — blokując kadr na ich wyrazach.

Brak innego ruchu. Tylko te dwie zarysowane twarze zamrożone w momencie.

Opcjonalny tekst nałożony w przerwie:

„20 lat. Lato. Pytanie bez odpowiedzi.”

TEMAT: efekt sprawia wrażenie, jakby wideo zatrzymywało się, aby powiedzieć —

spójrz na tych dwóch. To jest prawdziwe. To jest wielu z nas.

Format pionowy 9:16.

KADR 5

TA SAM LOKALIZACJA — kamera teraz zwrócona bezpośrednio na ARTYOMA.

[01:05 — 01:35]

Efekt białego konturu znika. Artyom odwraca się od Lyokhi

i Dimasa i zwraca się bezpośrednio do kamery.

Stawia jeden powolny krok do przodu. Potem drugi.

Idąc prosto w stronę kamery — spokojnie, celowo, skupiony.

Jego wyraz się zmienia: uśmiech znika. Oczy skupione. Żuchwa zaciśnięta.

Gdy się zbliża, wchodzi mocny, minimalny, uliczny rytm.

Artyom zaczyna rapować bezpośrednio do kamery, w stylu bitwy rapowej:

bliskie ujęcie, bez emocji, bez występu — tylko słowa,

dostarczane jakby je trzymał w sobie.

KIERUNEK TREŚCI RAPU (napisz wersy o):

— byciu 20, bez pieniędzy i szukaniu rozwiązania

— obserwowaniu upływu czasu podczas siedzenia na ławkach

— momencie, w którym przestajesz czekać i zaczynasz działać

— mówieniu bezpośrednio do widza, który zna to uczucie

Kamera pozostaje nieruchoma, gdy rapuje — lekki zoom.

Lyokha i Dimas widoczni lekko rozmyci w tle,

wciąż stoją przy ławce.

TEMAT: surowy, bezpośredni, bez filtrów. Sprawia wrażenie, jakby rozmawiał z widzem,

nie występując dla niego. Scena na ławce była wprowadzeniem — to jest odpowiedź.

Bit: mocny, lo-fi uliczny, minimalne 808s.

Format pionowy 9:16, lekki drżenie ręczne.