Architektura - kronika ludzkości

Cała historia europejskiej architektury jest żywą materią, która nieustannie się rozwijała i zmieniała. Pomimo wszelkiej zmienności form sztuki w ramach danego okresu zawsze istniały stosunkowo stabilne cechy artystyczne - kompozycyjne, plastyczne, rytmiczne itp., które określały „oblicze” - styl - danego czasu. Pojawienie się różnych typów budowli architektonicznych zawsze było determinowane politycznym i społecznym ustrojem kraju, ideologicznymi i bytowymi warunkami, systemem wierzeń religijnych, tradycjami ludowymi.