Wiersz "Modlitwa" E. Nikolaewy

#Wiersze
Gatunek – filozoficzna liryka z elementami patriotycznymi.

Główny motyw utworu – pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele potrafią krytycznie myśleć i badać otaczającą przestrzeń, opierając się na swoim wyraźnym "Ja", a także aktualność ich obywatelskiej postawy w współczesnym świecie.

Kompozycja wiersza – wyraźna, ekspresyjna, nieprzeładowana.

System obrazów buduje się wokół lirycznego „Ja” bohatera – poety.

Pomysł autora wyraża się różnorodnymi tropami: hiperbola (wątpliwości nie są widoczne), epitetami (bezprawia okrutnego, słów tchnących), metaforą (niech gniew toczy się) oraz figurami składniowymi: inwersje (w godzinach bezprawia okrutnego, czy widać ledwie, napełniam gorliwie, modlitwą ten graal, słów tchnących, niech gniew toczy się), gradacja (Od serca niech gniew toczy się - wątpliwości nie są widoczne. Nie śni się i nie wydaje: i żyjemy, i jesteśmy silni). Ekspresywne dźwiękowe, muzyczne towarzyszenie kompozycji tworzy fonika wiersza. W 3. strofo, gdzie siedem razy powtarza się dźwięk (w), wzmacnia się proces "zlania" samego lirycznego bohatera-poety z "własnymi" ludźmi, co jednoczy, cieszy i motywuje do tworzenia zdrowych więzi społecznych (aliteracja).

Cechy wierszowania:

Typ rymowania krzyżowy: abab (okrutnego/żałoba/gorliwie/graal).

Wielkość wiersza: trzynastozgłoskowiec jambiczny. Rodzaj strofy: katreny.

Podsumowanie: pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele są emocjonalnie dojrzali i mają pewną postawę obywatelską, jest zawsze aktualne. Moim zdaniem, dzisiaj bardzo ważne jest nawiązywanie kontaktów z ludźmi, którzy mają wspólne wewnętrzne nastawienia, przekonania oraz zainteresowania. Istnienie takich relacji tworzy doskonałe warunki do interesującego, radosnego i szczęśliwego życia.