Wiersz "Modlitwa" E. Nikolaewy
Wiersze, piosenki, proza
#Wiersze
Gatunek – filozoficzna liryka z elementami patriotycznymi.
Główny motyw utworu – pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele potrafią krytycznie myśleć i badać otaczającą przestrzeń, opierając się na swoim wyraźnym "Ja", a także aktualność ich obywatelskiej postawy w współczesnym świecie.
Kompozycja wiersza – wyraźna, ekspresyjna, nieprzeładowana.
System obrazów buduje się wokół lirycznego „Ja” bohatera – poety.
Pomysł autora wyraża się różnorodnymi tropami: hiperbola (wątpliwości nie są widoczne), epitetami (bezprawia okrutnego, słów tchnących), metaforą (niech gniew toczy się) oraz figurami składniowymi: inwersje (w godzinach bezprawia okrutnego, czy widać ledwie, napełniam gorliwie, modlitwą ten graal, słów tchnących, niech gniew toczy się), gradacja (Od serca niech gniew toczy się - wątpliwości nie są widoczne. Nie śni się i nie wydaje: i żyjemy, i jesteśmy silni). Ekspresywne dźwiękowe, muzyczne towarzyszenie kompozycji tworzy fonika wiersza. W 3. strofo, gdzie siedem razy powtarza się dźwięk (w), wzmacnia się proces "zlania" samego lirycznego bohatera-poety z "własnymi" ludźmi, co jednoczy, cieszy i motywuje do tworzenia zdrowych więzi społecznych (aliteracja).
Cechy wierszowania:
Typ rymowania krzyżowy: abab (okrutnego/żałoba/gorliwie/graal).
Wielkość wiersza: trzynastozgłoskowiec jambiczny. Rodzaj strofy: katreny.
Podsumowanie: pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele są emocjonalnie dojrzali i mają pewną postawę obywatelską, jest zawsze aktualne. Moim zdaniem, dzisiaj bardzo ważne jest nawiązywanie kontaktów z ludźmi, którzy mają wspólne wewnętrzne nastawienia, przekonania oraz zainteresowania. Istnienie takich relacji tworzy doskonałe warunki do interesującego, radosnego i szczęśliwego życia.
Gatunek – filozoficzna liryka z elementami patriotycznymi.
Główny motyw utworu – pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele potrafią krytycznie myśleć i badać otaczającą przestrzeń, opierając się na swoim wyraźnym "Ja", a także aktualność ich obywatelskiej postawy w współczesnym świecie.
Kompozycja wiersza – wyraźna, ekspresyjna, nieprzeładowana.
System obrazów buduje się wokół lirycznego „Ja” bohatera – poety.
Pomysł autora wyraża się różnorodnymi tropami: hiperbola (wątpliwości nie są widoczne), epitetami (bezprawia okrutnego, słów tchnących), metaforą (niech gniew toczy się) oraz figurami składniowymi: inwersje (w godzinach bezprawia okrutnego, czy widać ledwie, napełniam gorliwie, modlitwą ten graal, słów tchnących, niech gniew toczy się), gradacja (Od serca niech gniew toczy się - wątpliwości nie są widoczne. Nie śni się i nie wydaje: i żyjemy, i jesteśmy silni). Ekspresywne dźwiękowe, muzyczne towarzyszenie kompozycji tworzy fonika wiersza. W 3. strofo, gdzie siedem razy powtarza się dźwięk (w), wzmacnia się proces "zlania" samego lirycznego bohatera-poety z "własnymi" ludźmi, co jednoczy, cieszy i motywuje do tworzenia zdrowych więzi społecznych (aliteracja).
Cechy wierszowania:
Typ rymowania krzyżowy: abab (okrutnego/żałoba/gorliwie/graal).
Wielkość wiersza: trzynastozgłoskowiec jambiczny. Rodzaj strofy: katreny.
Podsumowanie: pytanie o formowanie społeczeństwa, którego przedstawiciele są emocjonalnie dojrzali i mają pewną postawę obywatelską, jest zawsze aktualne. Moim zdaniem, dzisiaj bardzo ważne jest nawiązywanie kontaktów z ludźmi, którzy mają wspólne wewnętrzne nastawienia, przekonania oraz zainteresowania. Istnienie takich relacji tworzy doskonałe warunki do interesującego, radosnego i szczęśliwego życia.