Obwolutę czego należy zaprojektować: Singiel (piosenka) zespołu rockowego
Formułuj główne zadanie: Opracowanie obwoluty dla singla na podstawie pomysłu teledysku
Portret docelowej grupy odbiorców: Młodzież w wieku od 17 do 33 lat
Klasyfikacja wydania: album muzyczny (singiel)
Jakiej kolorystyce preferujesz? Jasnej
Jakiego stylu aranżacji preferujesz? Artystyczny, fotograficzny
Co ma być przedstawione na obwolucie? Latawiec, morze, sylwetka dziewczyny w czerwonej sukience
Jakie obowiązkowe elementy muszą być na obwolucie? Nazwa zespołu, logo zespołu, tytuł singla
Jakie powinno być proporcje tekstu do grafiki na obwolucie? Tekst nie jest duży pod względem rozmiaru
Obwoluta jest tworzona po raz pierwszy czy aktualizujesz istniejącą (jeśli aktualizujesz, dodaj zdjęcie istniejącej obwoluty)? Po raz pierwszy
W jakiej formie chcesz otrzymać materiał wyjściowy? Plik JPEG o rozmiarze 2500x2500 pikseli
Podaj wszelkie dodatkowe informacje, które uważasz za ważne.
Przygotowujemy wydanie teledysku, obwoluta ma być zgodna z fabułą teledysku.
Tekst piosenki:
Oh babe, I hold you by my side
Look at all this void all over
It leads them to unconscious suicide
So let us spread our wings and fly
High above the clouds
Beauty and a bliss inside of us
Just show me how you shine
So charming is your smile
Slow a bit down our thoughtful minds
Let the worries settle down
I want to keep you satisfied
Because you’re mine
Now I’m tired screaming out
These useless words of doubt
Giving in, pointing out
Is that’s all we are about?
Just walking by you hear inside
The echo of divine
The world is on it’s knees
Just by it’s own desire
It seems like never-ending story
So let’s enjoy the ride
Just show me how you shine
You took me oh this far
Slow a bit down our thoughtful minds
Let the whole world settle down
I want to keep you satisfied
Because you’re mine
Now I’m tired screaming out
These useless words of doubt
Giving in, pointing out
What is this all about?
Just walking by you hear inside
The echo of divine
Fabuła teledysku:
Ta historia – symboliczny szkic o skomplikowanych relacjach naszych bohaterów (frontman zespołu Aleksander i aktorka Anisia). W niej będziemy bawić się przestrzenią i czasem, starając się skupić uwagę na wizualnej stronie.
Studijna historia z muzykami będzie łączona z innymi lokalizacjami i wątkami poprzez projekcję materiałów nagranych z główną bohaterką na jednej ze ścian studia. Oprócz tego, że stanie się to interesującym montażowym przejściem, doda również potrzebnej dramaturgii: stworzy wrażenie, że wszystko, co zobaczymy dalej – to albo wspomnienia głównego bohatera, albo jego fantazje, a może po prostu – sen.
Wszystko zaczyna się właśnie stąd: na projekcyjnym płótnie widzimy naszą bohaterkę na plaży. Stoi tyłem do nas, twarzą do wody – kamera powoli się zbliża. I w tym momencie w montażu przechodzimy „przez” projekcję do niej na plażę. Bohaterka nas zauważa. Historia się zaczyna.
Wszystko rozgrywa się w kilku lokalizacjach:
Kluczowa z nich to PLAŻA - pewnego rodzaju „szczęśliwe miejsce” głównego bohatera, miejsce, o którym ciągle myśli i do którego dąży; nie dajemy widzowi zrozumieć, czy to rzeczywistość, czy jeden z jego snów. To tutaj poznajemy i odkrywamy naszą bohaterkę. To pusta lokalizacja, gdzie praktycznie do samego finału widzimy tylko ją z latawcem. Ona jakby flirtuje z nami, to oddalając się, to zbliżając się do kamery bardzo blisko. Na początku próbujemy lepiej ją poznać, skupiając się na detalach: rozwiewające się na wietrze fragmenty odzieży, włosy, oczy, uśmiech. Wszystko to widzimy w dynamicznym montażu. W pierwszym refrenie po raz pierwszy puszcza latawiec, biegnąc po pustynnej plaży. Latawiec – to pewnego rodzaju symbol jej nieuchwytności; wydaje się, że zawsze jest tak blisko, ale jednocześnie gdzieś tam w chmurach. Dobrze wspiera również sam tekst piosenki: „więc rozwińmy skrzydła i lećmy…”.
Druga lokalizacja – LAS. Początkowo widzimy tutaj tylko Aleksandra. Błąka się w poszukiwaniu, jakby szukał wyjścia (przy tym śpiewa). Nagle zauważa ją. Tutaj nasza bohaterka jest całkowicie nieuchwytna. Ledwo widzimy ją gdzieś w oddali między drzewami. Idzie za nią. Szuka jej wzrokiem. Aby stworzyć surrealistyczną atmosferę, kadr będzie wypełniony zieloną mgłą (używamy kolorowych dymnych rac - oprócz artystyczności dodaje to głębi przestrzeni i ratuje obraz w przypadku pochmurnej pogody). Jedną z takich kolorowych rac będzie niosła za sobą bohaterka, w ten sposób jakby torując Aleksandrowi potrzebną drogę. Również w celach artystycznych planujemy użyć czerwono-białej taśmy zabezpieczającej, którą będą owinięte między sobą drzewa w tej lokalizacji. Tworzy to istotne przeszkody, zmuszając widza do nieco większej uwagi, ponieważ w pierwszej kolejności kojarzy się z kryminalnymi scenami.
Solo gitarowe – jeden z najbardziej dynamicznych momentów piosenki, dlatego całkowicie uzasadnione jest, że w tej części nastąpi kulminacja historii: główny bohater, znajdując się na plaży, zauważa latawiec, a za nim – dziewczynę. W końcu próbuje ją dogonić i mu się udaje… Ale dla wszystkich pozostaje zagadką, czy to było w rzeczywistości?
Na końcu wracamy wszyscy do tej samej projekcji w studiu już znanej nam plaży. Tylko teraz oddalamy się od plaży, gdzie na piasku leży tylko latawiec. I wychodzimy na głównego bohatera, który to obserwuje. Projekcja się urywa. Piosenka się kończy.
W załączniku zdjęcia z teledysku, ale ich nie należy używać, trzeba użyć zdjęć z banków zdjęć, aby oddać pomysł. Dziękuję!
