Viktoriia Horina

Zbaw Victoria za dopuszczenie do swojego twórczego mistrza. Czytanie książki stało się objawieniem i objawieniem. Jak przynosić historię życia, przemyśleć, wypełnić bohaterami, uczuciami, wydarzeniami i napisać cały powieść?! Zadanie było konkretne: czytać, szukać wad, słabości opisu, nie bardzo przekonujące czynności. Redaktor otrzymał wolność. Bardzo mi się podobało, że Victoria poprosiła o uzasadnioną krytykę i szczegółowy opis bohaterów. Chwała była za co.
Ostateczna dyskusja poprzez komentarz, moim zdaniem, stała się przydatna dla obu stron. Gdybym był dyrektorem wydawnictwa, zabrałbym książkę do druku. Victoria, nie chcę się zatrzymywać, wierzyć w siebie, wierzyć w to, co wasze, to właśnie wasze historie i spojrzenie na świat potrzebne!