Humorystyczny post

Mam bardzo fajną przyjaciółkę, która robi wspaniałe zdjęcia. W szkole chodziła na kółko młodych fotografów. I zawsze jej mówię, że jest bardzo utalentowana i kreatywna. A w jej życiu zdarzyła się bardzo smutna historia. Mówi: przychodzę do szpitala po zaświadczenie, a tam dziewczyny się fotografują, i jedna do drugiej mówi: „No nie to, coś nie to…” I wtedy moja przyjaciółka, kierowana pragnieniem zrobienia czegoś dobrego, biegnie do nich i mówi: „Dziewczyny, dziewczyny, potrafię!” — „No to dawaj”. Ona i światło, i kolory, i kąt, i kadr dobrała (kto w temacie — wie). Oto dziewczyny patrzą na to i mówią: „A co to w ogóle?” „Czemu mam takie krzywe nogi?” (jakby w życiu była Kim Kardashian) „Pani, po co mnie zniekształciłaś? Idź już, gdzie szłaś! Oto przychodzą tu, jakiś koszmar…” Smutna historia, ale pouczająca. Nie ma zapytania — nie ma działania. Nie trzeba iść tam, gdzie nie czekają — ani w baletkach z białą kokardą, ani w podartych skarpetkach.