Przesłanie „Moja prawda” O. Nikołajewa
Wiersze, piosenki, proza
Za gatunkiem – filozoficzna liryka z elementami pejzażowymi.
Główny motyw utworu – pytanie o istnienie zawodów, w których łączą się wysoki poziom umiejętności zawodowych i wartości etyczne, ich aktualność w współczesnym świecie.
Kompozycja przesłania – jasna, wyrazista, nieprzeciążona.
System obrazów buduje się na podstawie lirycznego „Ja” bohatera – poety.
Autorski zamysł uwydatnia się różnorodnymi tropami: epitetami (myśli-kwiaty, słowo plastyczne, lipcowy kwiat, słodką stanie prawda, wyrazista myśl), porównaniami (niech prawda moja, jak pieśń popłynie, i ma (poeta), jak ptak dwa skrzydła), metaforami (pieśń popłynie, rozbrzmiewa oda, brzmi sonet) oraz figurami syntaktycznymi: inwersjami (fabuły pielęgnuje w duszy, nie ma lepszego natchnienia na całym świecie, słodką stanie prawda ta, wyrazistej myśli twórcy), paralelizmami (Pomiędzy lasami hen płyną myśli-kwiaty. On pędzlem maluje portret.) oraz aluzją (Nie ma lepszego natchnienia na całym świecie, jak miłość do rzemiosła.). Wyrazisty dźwiękowy, muzyczny akompaniament kompozycji tworzy fonikę przesłania. W 1. wstępnej strofie, gdzie osiem razy powtarza się dźwięk (p), wzmacnia się przewartościowanie samego lirycznego bohatera-poety w artystę, który zachwyca, inspiruje i skłania do tworzenia piękna i sztuki (aliteracja).
Cechy wierszowania:
Typ rymowania krzyżowy: abab (popłynie/wiersze/obrazy/duszy).
Wierszowany rozmiar: pięciostopniowy jamb. Rodzaj strofy: katreny.
Podsumowanie: pytanie o harmonijne połączenie umiejętności zawodowych i wartości etycznych jest zawsze aktualne. I dzisiaj, dla mnie, ważne jest umiejętność wyboru i interakcji nie tylko biorąc pod uwagę profesjonalizm człowieka, ale także uczciwość, przyzwoitość i odpowiedzialność.
Główny motyw utworu – pytanie o istnienie zawodów, w których łączą się wysoki poziom umiejętności zawodowych i wartości etyczne, ich aktualność w współczesnym świecie.
Kompozycja przesłania – jasna, wyrazista, nieprzeciążona.
System obrazów buduje się na podstawie lirycznego „Ja” bohatera – poety.
Autorski zamysł uwydatnia się różnorodnymi tropami: epitetami (myśli-kwiaty, słowo plastyczne, lipcowy kwiat, słodką stanie prawda, wyrazista myśl), porównaniami (niech prawda moja, jak pieśń popłynie, i ma (poeta), jak ptak dwa skrzydła), metaforami (pieśń popłynie, rozbrzmiewa oda, brzmi sonet) oraz figurami syntaktycznymi: inwersjami (fabuły pielęgnuje w duszy, nie ma lepszego natchnienia na całym świecie, słodką stanie prawda ta, wyrazistej myśli twórcy), paralelizmami (Pomiędzy lasami hen płyną myśli-kwiaty. On pędzlem maluje portret.) oraz aluzją (Nie ma lepszego natchnienia na całym świecie, jak miłość do rzemiosła.). Wyrazisty dźwiękowy, muzyczny akompaniament kompozycji tworzy fonikę przesłania. W 1. wstępnej strofie, gdzie osiem razy powtarza się dźwięk (p), wzmacnia się przewartościowanie samego lirycznego bohatera-poety w artystę, który zachwyca, inspiruje i skłania do tworzenia piękna i sztuki (aliteracja).
Cechy wierszowania:
Typ rymowania krzyżowy: abab (popłynie/wiersze/obrazy/duszy).
Wierszowany rozmiar: pięciostopniowy jamb. Rodzaj strofy: katreny.
Podsumowanie: pytanie o harmonijne połączenie umiejętności zawodowych i wartości etycznych jest zawsze aktualne. I dzisiaj, dla mnie, ważne jest umiejętność wyboru i interakcji nie tylko biorąc pod uwagę profesjonalizm człowieka, ale także uczciwość, przyzwoitość i odpowiedzialność.