Wiadomość "Moja prawda" E. Nikolaewa
Wiersze, piosenki, proza
Gatunek – filozoficzna liryka z elementami pejzażowymi.
Główny motyw utworu – pytanie o istnienie zawodów, w których łączą się wysoki poziom umiejętności zawodowych i wartości etyczne, ich aktualność w nowoczesnym świecie.
Kompozycja przesłania – klarowna, zrozumiała, nieprzeładowana.
System obrazów oparty jest na lirycznym „Ja” bohatera – poety.
Zamysł autorski wyrażany jest różnorodnymi tropami: epitetami (cudowne płótna, słowo plastyczne, biały świat, złocisty świt, obrazowa myśl), porównaniami (prawda, jak pieśń, słowa jakby klejnoty, poeta, jak ptak), metaforami (pieśń płynie, myśli ubrane, płynie oda, brzmi sonet, poeta unosi się, przeniknie prawda) oraz figurami składniowymi: inwersjami (pieśń płynie solidnie, tworzy gatunki dramatycznie, lirycznie, na leśnej polanie w kwiaty myśli ubrane, on pędzlem maluje portret, nie ma lepszego natchnienia na białym świecie, przeniknie prawda w serca, obrazowej myśli twórcy), paralelizmami (Na leśnej polanie w kwiaty myśli ubrane. On pędzlem maluje portret.) i aluzją (Nie ma lepszego natchnienia na białym świecie, niż przyjemność z rzemiosła.). Wyraziste dźwiękowe, muzyczne towarzyszenie kompozycji tworzy fonikę przesłania. W 1. wstępnej strofie, gdzie osiem razy powtarza się dźwięk (p), wzmacnia się redefinicja samego lirycznego bohatera-poety w artystę, który zachwyca, inspiruje i pobudza do tworzenia piękna i sztuki (aliteracja).
Cechy wiersza:
Typ rymowania krzyżowy: abab (bylica/wersy/obrazy/dusze). Miarą wiersza: pięciostopowy jamb. Rodzaj strofy: kwartet.
Podsumowanie: pytanie o harmonijne połączenie umiejętności zawodowych i wartości etycznych jest zawsze aktualne. I dzisiaj, dla mnie, ważne jest umiejętność wyboru i interakcji, nie tylko biorąc pod uwagę profesjonalizm człowieka, ale także jego uczciwość, porządność i odpowiedzialność.
Główny motyw utworu – pytanie o istnienie zawodów, w których łączą się wysoki poziom umiejętności zawodowych i wartości etyczne, ich aktualność w nowoczesnym świecie.
Kompozycja przesłania – klarowna, zrozumiała, nieprzeładowana.
System obrazów oparty jest na lirycznym „Ja” bohatera – poety.
Zamysł autorski wyrażany jest różnorodnymi tropami: epitetami (cudowne płótna, słowo plastyczne, biały świat, złocisty świt, obrazowa myśl), porównaniami (prawda, jak pieśń, słowa jakby klejnoty, poeta, jak ptak), metaforami (pieśń płynie, myśli ubrane, płynie oda, brzmi sonet, poeta unosi się, przeniknie prawda) oraz figurami składniowymi: inwersjami (pieśń płynie solidnie, tworzy gatunki dramatycznie, lirycznie, na leśnej polanie w kwiaty myśli ubrane, on pędzlem maluje portret, nie ma lepszego natchnienia na białym świecie, przeniknie prawda w serca, obrazowej myśli twórcy), paralelizmami (Na leśnej polanie w kwiaty myśli ubrane. On pędzlem maluje portret.) i aluzją (Nie ma lepszego natchnienia na białym świecie, niż przyjemność z rzemiosła.). Wyraziste dźwiękowe, muzyczne towarzyszenie kompozycji tworzy fonikę przesłania. W 1. wstępnej strofie, gdzie osiem razy powtarza się dźwięk (p), wzmacnia się redefinicja samego lirycznego bohatera-poety w artystę, który zachwyca, inspiruje i pobudza do tworzenia piękna i sztuki (aliteracja).
Cechy wiersza:
Typ rymowania krzyżowy: abab (bylica/wersy/obrazy/dusze). Miarą wiersza: pięciostopowy jamb. Rodzaj strofy: kwartet.
Podsumowanie: pytanie o harmonijne połączenie umiejętności zawodowych i wartości etycznych jest zawsze aktualne. I dzisiaj, dla mnie, ważne jest umiejętność wyboru i interakcji, nie tylko biorąc pod uwagę profesjonalizm człowieka, ale także jego uczciwość, porządność i odpowiedzialność.