Danata Semeniuk
Zaproponuj Danata pracę nad swoim kolejnym zleceniem.
Ranking
Poziom znajomości języków obcych
Umiejętności i kwalifikacje
Grafiki, audio i wideo
Aplikacje mobilne
Portfolio
-
59 PLN Wiersz
Wiersze, piosenki, prozaW ciszy nocy słychać oddech serca,
Jak krzyk, który zgubił się w czasie.
Idziemy przez cienie własnych dawnych błędów,
Niosąc na plecach losu ciężkie pasma.
… I każdy krok — to próba odpuszczenia,
I każde złamanie — to wieczna lekcja horyzontu.
Lecz prawda nie lubi głośno grać,
Ona rośnie w szczelinach myśli.
A może sens — w chwili niedostrzegalnej,
W okruszku światła, które płonie w oczach.
W tej łzie, która spada przyjaźnie,
Aby wykiełkować na pogorzeliskach rdzawych lęków.
I my — jak rzeki, które szukają morza,
Niosąc ból, nadzieję i cichy śpiew.
I nawet tam, gdzie ciemność surowa,
Żyje ziarno niezgaszonych naszych snów.
-
59 PLN Wiersz
Wiersze, piosenki, prozaJak strasznie dorastać —
gdy nie można już
schować się w pokoju z miękkim światłem,
gdy świat czeka na decyzje,
… a w środku — wciąż
małe „boję się”.
Jak strasznie dorastać —
gdy mówią: dasz radę,
a ty nie wiesz,
gdzie schować drżące ręce
i komu powiedzieć,
że sił prawie nie ma.
Dorastanie — to nie o sile.
To o samotności,
która nagle staje się zbyt głośna.
O ciszy,
w której słychać własne serce
i jego strach.
Jak strasznie uświadamiać sobie,
że teraz za ciebie
nikt nie zamknie drzwi,
nikt nie powie: jestem blisko, śpij spokojnie.
I uczysz się być blisko siebie.
Zbierasz siebie po kawałkach.
Pieszczesz swój ból,
jak przestraszone zwierzątko.
Jak strasznie dorastać.
Gdy serce prosi o ciepło,
a świat odpowiada ciszą.
Gdy chcesz, żeby ktoś powiedział:
jestem tutaj, trzymaj się mnie.
Ale stoisz.
Nawet gdy jest strasznie.
Nawet gdy boli.
I być może właśnie w tej chwili
stajesz się silniejsza, niż myślisz.
#wiersze