Switch to English?
Yes
Переключитись на українську?
Так
Переключиться на русскую?
Да
Przełączyć się na polską?
Tak

Anastasiia Zavalniuk

Zaproponuj Anastasiia pracę nad swoim kolejnym zleceniem.

Ukraina Ukraina
3 miesiące 4 dni temu
Gotowy do podjęcia pracy gotowy do podjęcia pracy
wiek 35 lat
w Serwisie 3 miesiące 4 dni

Ranking

Zakończonych zleceń
Brak danych
Średnia ocena
Brak danych
Ranking
118
Menedżer treści
Pisanie scenariuszy

Poziom znajomości języków obcych

Українська Українська: native
Русский Русский: native
Türkçe Türkçe: poziom wyżej niż średni
English English: średniozaawansowany

Umiejętności i kwalifikacje

Portfolio


  • Tekst dla psychologa

    Pisanie artykułów
    Możesz myśleć, że bycie silną oznacza nie płakać, nie męczyć się i zawsze się trzymać.

    Ale prawdziwa siła nie polega na braku łez i zmęczenia.
    Siła to wtedy, gdy uznajesz swoje emocje i przeżywasz je, nawet jeśli jest to trudne.

    Kiedy pozwalasz sobie odczuwać zmęczenie, niepokój, smutek lub strach —
    nie jesteś słaba.
    Jesteś po prostu człowiekiem, który przeżywa trudne wydarzenia.

    Prawdziwa siła objawia się, gdy:

    — możesz się zatrzymać i zauważyć, że jest ci ciężko
    — pozwalasz sobie odpocząć bez poczucia winy
    — wspierasz siebie, nawet gdy świat naciska

    Trzymanie się zawsze — nie zawsze jest dobre.
    Czasami odpuszczenie kontroli, wypowiedzenie bólu lub po prostu siedzenie obok siebie —
    to jest to, co możesz zrobić najsilniejszego.

    Twoja siła nie jest mierzona tym, ile wytrzymałaś bez łez.
    Mierzy się ją tym, jak wracasz do siebie po trudnych chwilach.
  • Tekst psychologa

    Copywriting
    Kiedy uczyłam ją jeździć na rowerze, w pewnym momencie musiałam puścić.

    Bała się. A ja bałam się jeszcze bardziej.

    Chciałam trzymać, biec obok, nie pozwolić jej upaść.

    Ale gdybym nie puściła — nie dowiedziałaby się, że może jeździć sama.

    Okres nastoletni jest bardzo podobny do tej chwili.

    Dzieci zaczynają mówić „nie”, oddalać się, szukać swoich rozwiązań.

    I boją się. Po prostu nie zawsze mogą to pokazać.

    Rodzicom w tym czasie też jest strasznie. Bo chcą chronić, podpowiadać, trzymać.

    Ale granice nastolatka to sposób na naukę samodzielności.

    A jeśli rodzice pozostają blisko — nie trzymają ciągle, ale też nie znikają — dziecko stopniowo uczy się ufać sobie i wiedzieć, że ma dokąd wrócić.

    Dorosłość zaczyna się tam, gdzie dziecku pozwala się spróbować jeździć samodzielnie… ale pozostają blisko.

    Kiedy trzeba puścić dziecko

    Okres nastoletni często staje się próbą zarówno dla dzieci, jak i dla rodziców.

    Dziecko uczy się samodzielności, a rodzice — stopniowo puszczać, pozostając wsparciem.

    W ten sposób kształtuje się zaufanie, które pozostaje na całe życie.