TZ: 3D-model torby-„banan” z wyciętym uchwytem (do interaktywnego mockupu)

1. Przeznaczenie

Parametryczna 3D-model torby-„banan” z wyciętym uchwytem. Model będzie używany w przeglądarce internetowej (Three.js / glTF) do interaktywnego mockupu: na niego nakładany jest projekt druku klienta, użytkownik obraca torbę i zatwierdza projekt. To nie jest render-asset do jednego ładnego obrazka, a elastyczny model, który program zmienia według parametrów. Dlatego kluczowym wymaganiem jest czysta, równa, deformowalna geometria, a nie upieczona forma.

2. Konstrukcja produktu

• Torba składa się z dwóch płócien: FRONT (przód) i BACK (tył), zgrzewanych po bokach.
• Między nimi na dole — dno gassetu (fałda), która się rozwija, aby torba stała. W złożonym (płaskim) stanie gasset = 0.
• Uchwyt — wycięte otwór w kształcie stadionu (zaokrąglony prostokąt) na górnej krawędzi. Otwory na przodzie i tyle są zbieżne (przy trzymaniu torby pokrywają się).
• Na szyjce — cienki wzmacniający podwinięcie (podwójna warstwa folii), jak w rzeczywistym wzorze (patrz zdjęcie referencyjne). Jeśli w danym produkcie go nie ma — wyjaśnić, ale domyślnie zakładamy.

Referencyjny (oparty) rozmiar do budowy: szerokość 300 mm × wysokość panelu 400 mm × gasset 50 mm (jak na rysunku rozwinięcia w referencjach).

3. Parametry, które powinny się zmieniać

Model budowany jest raz w rozmiarze referencyjnym, ale powinien poprawnie zachowywać się przy zmianie następującego:

1. Rozmiary (szerokość / wysokość). Skalowanie wykonujemy programowo. Od modelu wymagana jest jednolita siatka (patrz §4), aby przy nierównomiernej skali nie było artefaktów i załamań. WAŻNE: uchwyt jest wyłączony ze skalowania — patrz §5. Ściany się rozciągają, uchwyt pozostaje sztywny (stały rozmiar i stały odstęp od górnej krawędzi).
2. Głębokość gassetu: od 0 (płaskie dno) do maksimum. Zrealizować przez shape key (morf): „gasset zamknięty → gasset otwarty”. 0 = płaska torba, bez osobnego modelu.
3. Objętość napełnienia: od prawie płaskiego do umiarkowanie napełnionego. Również shape key: „płaski → miękko napełniony”. Stopień regulujemy my. Objętość umiarkowana (krawędzie lekko wypukłe, lekkie opadanie), nie „balon” — w przeciwnym razie przy zmianie rozmiarów forma się rozjeżdża.
4. Kształt uchwytu: dwa presety konturu — prosty stadion i wygięty („bananowy”, jak uśmiech). Pożądane jest zrealizowanie shape key morfa konturu otworu (prosty ↔ wygięty). Jeśli morf konturu daje brudną siatkę — dopuszczalne jest oddanie dwóch wariantów siatki jednego modelu (wszystko inne identyczne, różni się tylko kontur uchwytu). Wybór należy do Ciebie w zależności od czystości wyniku.

4. Topologia / siatka (krytyczna)

• Tylko kwady, bez n-gonów i bez trójkątów (oprócz nieuniknionych przy zaokrągleniach uchwytu).
• Jednolita, równa siatka po panelach — aby torba mogła być skalowana i deformowana bez załamań i ściągniętych polygonów.
• Strefa uchwytu topologicznie odizolowana: wokół wyciętego otworu — osobna zamknięta pętla krawędzi, oddzielająca „sztywny” fragment uchwytu od rozciągającej się ściany. To potrzebne, aby przy skalowaniu torby fragment uchwytu można było wyłączyć z rozciągania i zachować jego rzeczywisty rozmiar i położenie. Przejście między sztywną strefą uchwytu a rozciągającą się ścianą — czyste, bez wydłużonych polygonów.
• ŻADNYCH upieczonych fałd, zagnieceń, drapowania w geometrii. Powierzchnia spokojna i czysta. Lekka miękkość formy jest określana przez objętość (§3.3) a potem materiałem przy renderze, a nie uformowana w siatce.
• Siatka subdivision-friendly (abyśmy mogli wygładzić w razie potrzeby).
• Budżet: podstawowa siatka orientacyjnie 5 000–15 000 kwadów. Nie potrzebujemy wysokopoligonowego ciężkiego assetu — to jest web.

5. Uchwyt (sztywna strefa)

• Rzeczywiste wycięte otwór w geometrii (krawędzie otworu — prawdziwe krawędzie), na górnej krawędzi panelu, pozycja jak na rysunku.
• Uchwyt nigdy nie jest skalowany. Zawsze ten sam rzeczywisty rozmiar i ten sam odstęp od górnej krawędzi torby, przy dowolnych rozmiarach torby. Przy zmianie szerokości/wysokości torby zmienia się ściana, a uchwyt pozostaje niezmienny (patrz odizolowanie w §4).
• Otwory przodu i tyłu są lustrzane i zbieżne.
• Dwa kontury: prosty stadion / wygięty stadion (patrz §3.4).

6. Materiały (oddzielne sloty)

Przydzielić trzy oddzielne materiały, abyśmy mogli niezależnie nimi zarządzać w kodzie:

1. Folia torby (kolor tła — ustalamy programowo).
2. Strefa uchwytu / krawędź (może być innego koloru).
3. Powierzchnia drukarska (pod projekt klienta, patrz §7).

Tekstury rysować nie trzeba — potrzebne są tylko poprawnie przydzielone sloty materiałowe i rozwinięcie.

7. UV-rozwinięcie (krytyczne dla mockupu)

• Dwie niezależne strefy drukarskie: FRONT i BACK (na torbie przód i tył drukowane są różnymi projektami).
• UV każdej strefy — gładkie, bez przekrzywień i rozciągnięć, 1:1 po płaszczyźnie panelu. Użytkownik będzie skalować/przesuwać swoje zdjęcie wewnątrz strefy, dlatego rozwinięcie musi być przewidywalne.
• UV tylko po drukarskich panelach FRONT/BACK. Nie wprowadzać druku na strefę uchwytu, na wzmacniające podwinięcie szyjki i na gasset (na rysunku to „szary = techniczna strefa bez druku”).

8. Orientacja, skala, punkt odniesienia

• Rzeczywiste proporcje, 1 unit = 1 mm, rozmiar referencyjny 300×400, gasset 50.
• Y-up, strona frontowa (FRONT) patrzy w +Z.
• Origin (punkt odniesienia) — w centrum podstawy torby.
• Zastosować transformacje (skala/rotacja zresetowane, zastosowane).

9. Format dostarczenia

• Główny: glTF 2.0 (.glb) — ze wszystkimi shape keys (morfami) i przydzielonymi materiałami.
• Źródło: .blend (lub ekwiwalent) — z zapisanymi shape keys, czystą siatką, UV i materiałami.
• Dodatkowo dopuszczalne .fbx jako rezerwa.

10. Czego NIE należy robić (częste błędy)

• Nie piec fałd/zmarszczek w siatkę.
• Nie robić gotowego „ładnego” renderu zamiast czystego modelu.
• Nie modelować towaru wewnątrz torby — torbę pokazujemy napełnioną kształtem, ale pustą.
• Nie dodawać detali, których nie ma w zadaniu (szwy-wzory, zbędne elementy).
• Nie robić drugiego modelu dla płaskiego dna lub dla drugiego kształtu uchwytu — to są parametry (§3).
• Nie pozwalać uchwytowi skalować się razem z torbą (§5).

11. Kryteria akceptacji

• Gasset morfuje od 0 (płaski) do otwartego — torba stoi.
• Objętość morfuje od płaskiego do umiarkowanie napełnionego, forma się nie rozjeżdża.
• Obie formy uchwytu są dostępne (morfem lub dwoma wariantami).
• Przy nierównomiernej skali (węższej/wyższej) siatka nie daje załamań w rozsądnym zakresie, a uchwyt zachowuje rozmiar i odstęp od krawędzi.
• FRONT i BACK mają oddzielne gładkie UV; testowy druk kładzie się bez zniekształceń i bez nachodzenia na uchwyt/podwinięcie/gasset.
• Trzy sloty materiałowe są przydzielone i przełączane według koloru.
• .glb otwiera się i zawiera morfy i materiały.

12. Referencje (załączyć do zamówienia)

Załączyć do zamówienia następujące obrazy:

1. Rysunek rozwinięcia banana 300×900 (FRONT / DNO GASSU / BACK, wycięty uchwyt-stadion) — główny konstrukcyjny referencja.
2. Płaska rozwinięcie z drukiem (zielona/czarna, przód/tył różne) — przykład drukowanych stron i położenia uchwytu.
3. Zdjęcie rzeczywistej torby z wyciętym uchwytem — dla zrozumienia złożonej formy, objętości i wzmacniającego podwinięcia szyjki.